1 jaar geleden…

Gepubliceerd 25 april 2007 door Sannie

Al weer een jaar geleden… 25 april 2006 waren mijn Opa en Oma 60 jaar getrouwd. Wat kan een jaar toch snel gaan. En wat is er veel gebeurd, Kaylinn is geboren, zussie zwanger en bijna een bruid… En Opa, Opa is er helaas niet meer. Wat had hij van dit alles genoten….Helaas hebben we 61 jaar niet mogen vieren……

Advertenties

10 reacties op “1 jaar geleden…

  • 60 jaar…tjonge, tegenwoordig redt bijna niemand dat meer (bij mij zijn al in 1 jaar tijd 2 bevriende stellen gescheiden van elkaar). Wat kan er veel gebeuren in 1 jaar tijd he. Mij opa en oma hebben de 50 jaar gered, een half jaar later overleed mijn oma onverwacht. Mijn opa leeft nog steeds (het is nu ruim 15 jaar terug van mijn oma), en hij is nog steeds een kwieke man van 90 jaar, maar ook dat zegt niks. Maar van genieten zolang het kan!!! Geniet van het mooie weer, dat ga ik nu ook weer doen!

  • tja, zussie, hoe raar kan het lopen in 1 jaar he. 2006 was op Kaylinns geboorte na geen leuk jaar, 2007 ziet er tot nu toe leuker uit…. Pff, ik zit hier met tranen je stukkie te lezen, hormonen geven we nu de schul hoor!!Ik had zo graag gewild dat opa mijn zwangerschap en onze bruiloft mee had mogen maken, dat hij ook mijn getuige had kunnen zijn. Maar helaas, we moeten het doen met de herinneringen die we van hem hebben….

  • Ja, weet er alles van…mijn oma heeft gelukkig wel de bruiloft en de geboorten van mijn kinderen mee mogen maken, maar ja dat was 1 oma, de andere oma en opa’s waren toen al overleden…
    Er staan gelukkig heel veel leuke dingen op stapel he met je zus!

  • 60 jaar getrouwd! Dat is wel heel bijzonder hoor! Hoor je bijna nooit.

    Wel erg jammer dat je opa de vele dingen van afgelopen jaar niet meer mee heeft kunnen maken, maar er zijn natuurlijk ook heel veel dingen die hij nog wel heeft meegemaakt…. Dat is toch ook heel erg veel waard….

  • Ik heb het bij Diane neer gezet en ook bij jou, opa is er nog steeds, en waakt over jouw kindjes en dalijk ook over de kleine van Diaan. Op de bruiloft zal hij staan te glunderen van trots op zijn kleindochter,neem dat maar van mij aan.
    Wens jullie veel sterkte,elk verdriet is moeilijken gaat nooit over.

    Liefs Astrid

  • Iemand nakakelen als een kip zonder kop doe ik nooit maar ik kan nu niet anders zeggen dan dat nmijn voorganster hier volkomen gelijk heeft!

    Natuurlijk is het heel erg verdrietig dat Opa er niet meer is maar probeer alsjeblieft te genieten van al die fijne herinneringen en de wetenschap dat hij altijd bij je zal zijn ook al zie je hem niet!!!

    Wens je toch een hele fijne donderdag toe en een fantastisch 2007 met een opa-engel op je schouder!

    Liefs Melody

  • Wauw dit doet niemand ze snel na. En verdrietig dat je opa ondertussen is overleden.

    Maar…..ik kwam je bedanken voor je welkomstreactie in tweevoud hahaha.

    Fijn weekend, wij gaan er even een weekje tussenuit ivm Meivakantie.

    Groetjes petra

  • Geef een reactie !!

    Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

    WordPress.com logo

    Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

    Twitter-afbeelding

    Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

    Facebook foto

    Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

    Google+ photo

    Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

    Verbinden met %s

    minoesjka2

    minoesjka's leventje

    Melody Music

    Nihil fit sine causa

    Mijn dagboek

    door Niels van Veen

    Mijn dagboek

    door Judith van Veen

    %d bloggers liken dit: